Μόνο που εδώ ο «εκτελεστής» δεν είναι κάποιο κόμμα της αντιπολίτευσης για να τον βαφτίσουν «τοξικό», ούτε κάποιος ενοχλητικός δημοσιογράφος για να τον καταγγείλουν ως «λαϊκιστή».
Είναι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Και αυτό αλλάζει τα πάντα.

Στην κυβέρνηση γνωρίζουν καλά πως ο λογαριασμός για τη διαχείριση του ΟΠΕΚΕΠΕ την περίοδο 2022-2023 δεν θα είναι εύκολη υπόθεση.
Γιατί όταν οι έρευνες αφορούν ευρωπαϊκό χρήμα, οι πολιτικές υπεκφυγές δεν αρκούν και τα επικοινωνιακά φτιασίδια ξεβάφουν γρήγορα.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του Μαξίμου δεν είναι μόνο το περιεχόμενο πιθανών νέων δικογραφιών ή αποκαλύψεων.
Είναι ότι η ελληνική κοινωνία , κουρασμένη από χρόνια συγκάλυψης, σκανδάλων και ατιμωρησίας ,δείχνει να εμπιστεύεται περισσότερο την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία απ’ ό,τι το εγχώριο πολιτικό σύστημα.

Και κάπου εκεί αρχίζει ο πραγματικός πολιτικός εφιάλτης.

Γιατί σε περίπτωση που τεκμηριωθούν νέες υποθέσεις ή προκύψουν κατηγορίες που θα αγγίζουν κυβερνητικά στελέχη, η γνωστή συνταγή άμυνας ίσως αποδειχθεί ανεπαρκής.
Δεν θα αρκεί ούτε η «δολοφονία χαρακτήρων», ούτε οι πρόθυμες διαρροές, ούτε τα φιλικά πάνελ που επί χρόνια λειτουργούν σαν γραφείο Τύπου της εξουσίας.

Άλλωστε, είναι δύσκολο να πείσεις την κοινωνία πως φταίνε πάντα όσοι αποκαλύπτουν τα σκάνδαλα και ποτέ όσοι τα διαχειρίζονται.

Στο μεταξύ, στο κυβερνητικό στρατόπεδο προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο.
Μόνο που στην πολιτική , όπως και στο ποδόσφαιρο ,όταν έχει ήδη δοθεί το πέναλτι, συνήθως κάποιος στο τέλος μαζεύει την μπάλα από τα δίχτυα.